وب لژیون راهنما آقای ایرج ورمزیار
صفحه نخست            تماس با مدیر            پست الکترونیک           RSS            ATOM
درباره وبلاگ


آنچه باور است محبت است وآنچه نیست ظروف تهی است
این وبلاگ سعی دارد گامی هر چند کوچک در رابطه با
پیشگیری مهار و درمان اعتیاد و دخانیات را در اختیار مصرف
کنندگان مواد مخدر و خانواده های آنها و همچنین
کسانی که خواستار رهایی از بند اعتیاد و دخانیات می باشند قرار دهد.
بیایید این آتش ویرانگر را مهار کنیم!

مدیر وبلاگ : کمک راهنما ایرج ورمزیار
مطالب اخیر

ایمان یعنی اعتقاد داشتن به خود، به انسان‌ها، به خانواده، به جوامع بشری، به حیات، به راستی، درستی، صداقت، مهر، محبت


به نام قدرت مطلق الله

ایمان، تجلی نور خداوند در انسان است. روح خداوند در ما دمیده شده و همه ما جزئی از خداوند هستیم. خداوند مثل خورشید نورش را به همه جا می‌تاباند و به فکر باز پس گرفتن هم نیست.تجلی نور خداوند در انسان یعنی صفات خداوند در انسان متجلی می‌شود.
کسی که ایمان دارد یعنی تجلی صفات خداوند در انسان؛ خداوند بخشنده است و کسی که ایمان دارد بخشنده است؛ خداوند مهربان است و کسی که ایمان دارد مهربان است؛ خداوند الیم است و کسی که ایمان دارد الیم است؛ خداوند تواناست و کسی که ایمان دارد تواناست؛
صفات خداوند در انسان نهفته شده که برای خداوند مثل اقیانوس است که حدی هم ندارد اما برای انسان مثل یک قطره است که یک حدی دارد.
ایمان یعنی اعتقاد داشتن به خودش، به انسان‌ها، به خانواده، به جوامع بشری، به حیات، به راستی، درستی، صداقت، مهر، محبت.

سیستم هستی و الهی به این صورت است که کسی در سیستم هستی در حرکت است مثل یک آب زلال است و تمام مراتع و بوستان‌ها از این رودخانه آب بر می‌دارند و به انسان‌ها و حیوانات حیات می‌دهد و از آبش کم نمی‌شود و همیشه پر آب تر، زلال تر و شفاف تر و نیرومندتر هستند چون می‌دهد. انسانی که نمی‌دهد مثل یک برکه یا یک استخر یا حتی یک دریاچه است که تکان نمی‌خورد. وقتی آب ثابت بود، لجن می‌شود.
ایمان فقط این نیست که شما سفره بیندازید و دعا کنید. ایمان آن چیزی است که شما از عصاره جانتان بدهید. کسی که ایمان داشته باشد تمام خوبی‌ها و زیبایی‌هایی که در وجودش هست را سعی می‌کند به بقیه انسان‌ها بدهد. اگر عصاره جانش را بدهد، مرتب پرتر می‌شود. کسی که عصاره جانش را داد، ایمان دارد و عاشق است و همیشه ظرفش پر است و پرتر می‌شود. در هستی نمی توانی جوری باشی که ندهی و بگیری. کسی نمی‌تواند بگوید من ایمان دارم ولی از عصاره جانم و مالم نمی دهم، حتی اگر بنشیند هزار رکعت نماز بخواند یا بالاترین عبادت‌ها را انجام بدهد.


عبادت به جز خدمت خلق نیست               به تسبیح و سجاده و دلق نیست


وقتی از عصاره جانش نمی‌دهد و از مالش نمی‌دهد، حالش خراب می‌شود. یک دوستی می‌گفت ریشه تمام بیماری‌ها از بی‌ایمانی است. همه چیز را برای خودش می‌خواهد و برای خانواده خودش می‌خواهد. اگر سیب سرخی بود برای خودش یا خانواده‌اش می‌خواهد. اگر سیب گندیده‌ای بود، سیب گندیده را مثلاً به دوستش در راه خدا می‌دهد!
کسی که ایمان داشته باشد، وارد عمل بشود، قضیه خیلی فرق می‌کند؛ در حرف ایمان ما از همه بالاتر است!
وقتی از صراط مستقیم خارج شدیم به مرحله‌ای می‌رسیم که دست به طلا بزنیم، خاکستر می‌شود.کسانی که ایمان دارند کمتر مریض می‌شوند؛ خداوند را قبول دارند و توکل می‌کنند. کسانی که ایمان ندارند، خیال می‌کنند توکل می‌کنند.
سیستم خلقت طوری است که باید دوست داشته باشی تا دوستت داشته باشند؛ باید بدهی تا بدهند؛ شما نکاشته نمی توانی درو بکنی. یکی از بدبختی‌های انسان‌ها این است که نکاشته می‌خواهند درو بکنند و هیچ بذری را نکاشتند و می‌خواهند درو کنند. یک چیزی را باید بکاری. حالا اگر حنزل کاشتی، حنزل بر می‌داری؛ اگر زهرمار بکاری، همان را بر می‌داری. یک موقع هیچ‌چیزی نمی کاری، قطعاً هیچ‌چیزی برداشت نخواهی کرد. یک زمین‌داری 20 هکتار و هیچ‌چیز در آن نمی کاری؛ بغلیت می کارد و او که کاشت از یک تخم، 70 تخم برداشت می‌کند. یک دانه گردو زیرزمین می کارد و چندین سال نگهداری می‌کند و بعد سالی 50 هزار گردو به او می‌دهد. او هم که نکاشته هیچ‌چیزی نیست فقط ممکن است در مزرعه‌اش یک سری بوته و خار باشد.کسی ایمان دارد که می کارد.
اگر در قسمت ایمان، آمدی کاشتی به حساب برداشت محصول، به تو محصول نمی‌دهد؛ یعنی من این 10 تومان را کمک می‌کنم که 100 تومان به من کمک بشود؛ یا این کار را انجام دادی برای تفاخر؛ جواب نمی‌دهد. این قضیه باید بلاعوض باشد. اگر بلاعوض باشد، آن موقع جواب می‌دهد. وقتی از عصاره جانت، فکرت، اندیشه‌ات، پولت، برای اینکه انسان‌های دیگر را خوشحال کنی و مشکلشان حل بشود، دادی ولی انتظار برگشتش را نداشتی، آن موقع به تو محصول می‌دهد. یعنی تو خدماتت را انجام بدهی و انتظار برگشتش را نداشتی. پس این شعبده هم در آن هست. برای همین می‌گویند عشق بلاعوض. ایمان کسی دارد که کاری انجام می‌دهد بلاعوض است و انتظار ندارد.
ایمان از امنیت می‌آید و کسانی که ایمان دارند در آسایش و امنیت هستند.
کسی که ایمان داشته باشد می‌داند که یک حکمتی هم هست، یک توکلی هم هست، یک رضایی هم هست. کارش را می‌کند و می‌گوید خدا کریم است و فعلاً که داریم می‌خوریم و می‌گوید:

خدا گر زحکمت ببند دری               ز رحمت گشاید در دیگری


باز هم برایش وجود دارد. پس آن‌هایی که ایمان ندارند همه چیز در اختیارشان هست و استفاده می‌کنند ولی تردید و شک دارند و به صورتی خودش را بروز می‌دهد مثل انواع و اقسام بیماری‌ها؛ مثل انواع سرطان‌ها؛ چون تکیه‌گاهی ندارد و آرمانی ندارد و یک پشتوانه ندارد و مثل کسی است که در دریایی دارد غرق می‌شود و جایگاهی ندارد.
درون تو و افکار تو و اندیشه تو است که این‌ها را به وجود می‌آورد. می توانی زاویه دیدت را عوض کنی. صد دفعه    می روی به دیوار بسته می‌خوری، این را عوض کن.
در مقابل خدماتی که به شما می‌شود، شما چه کارکردید؟
باید یک چیزی بکارید تا برداشت کنید. نمی‌کارید، برداشت







نوع مطلب : پیام مهندس دژاکام در سی دی، متن سی دی، خلاصه سی دی، 
برچسب ها : کنگره60، لژیون21، جهانبینی، ایمان، عقل، نظم، رهایی،
لینک های مرتبط :

دوشنبه 2 دی 1398
دوشنبه 9 دی 1398 ساعت 22 و 56 دقیقه و 46 ثانیه
محمدعزیزخداقوت..
مسافر محمد
سه شنبه 3 دی 1398 ساعت 14 و 29 دقیقه و 19 ثانیه
سلام خداقوت خدمت استاد گرانقدرم بابت خدمات وزحمات ومطالبتان مثل همیشه آموزش میگیرم دعاگویتان هستم ی خداقوت ب دوستان وبلاگ،محمد عزیز ممنون
مسافر محمد
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
________________________________ _________________________________
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic